‫رسانه بزرگ نایت مووی تقدیم میکند ‫NightMovie.Co
‫«تـرجـمه از: عـرفـان notion» ‫em2ok@yahoo.com
‫ممنون.
‫بابا، این چوب خیلی به درد ‫آتیش درست کردن می‌خوره.
‫کارت عالی بود.
‫ممنون.
‫ببین.
‫اوه!
‫قارچ خوبیه.
‫کمک می‌خوای؟
‫آه، میشه اینو محکم کنی؟
‫اینجا بپیچونش.
‫- آره. آره. ‫- نگه‌اش دار. آره.
‫این قارچ‌ها رو می‌پزه؟
‫باید قارچ‌ها رو بپزه.
‫- اینجا میذاری. ‫- به همین سادگی.
‫- ممکنه یکم طول بکشه. ‫- ممکنه یکم طول بکشه.
‫برو.
‫برو!
‫- برو. ‫- بنظر میاد داره بزرگتر میشه.
‫آره.
‫برو! ‫برو.
‫- یه پتو دیگه لازم نداری؟ ‫- دارم.
‫داره خیلی چکه می‌کنه.
‫میشه نوار رو بهم بدی؟
‫- اوضاعمون چطوره؟ ‫- فقط یه جا دیگه مونده.
‫اونم هست.
‫آره.
‫ردیفه؟
‫خیلی‌خب.
‫بیا.
‫بابا، واقعاً نم زیادی پیدا کرده.
‫بابا. ‫چیزی نیست.
‫می‌تونیم از پارافین استفاده کنیم.
‫هدرش نده. ‫یکم ازش داریم.
‫من گشنمه.
‫خوشمزه‌اس.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫چیزی نیست. کارگران. ‫قبلاً دیدمشون. دارن جاده میسازن.
‫تمرین.
‫سوختی. ‫همه‌جا رد پا گذاشتی.
‫- بابا، می‌تونم اینکارو بکنم. ‫- پس درست انجامش بده.
‫هی. ‫درست انجامش بده.
‫یه بار دیگه.
‫- ده. ‫- 15.
‫نه. هشت.
‫هفت.
‫بهتر شد.
‫جورابات.
‫- چیه؟ ‫- جورابات تو رو سوزوند.
‫اونا رو گلی کردی.
‫زانوها پایین.
‫درخشش. سایه.
‫- شکل. ‫- بابا.
‫بهتر شد. ‫چی؟
‫من گشنمه.
‫- بابا. ‫- همم؟
‫وای.
‫رنگ مورد علاقه‌ات چیه؟
‫مال تو چیه؟
‫زرد.
‫رنگ مورد علاقه‌ی مامانم چی بود؟
‫زرد.
‫شاید از اون به ارث بُردم.
‫همم.
‫ای کاش می‌تونستم بیادش بیارم.
‫خب، اونم همینو می‌خواد.
‫یکم بخواب.
‫بخواب.
‫شب بخیر، زرد.
‫شب بخیر.
‫- چرا امروز به شهر می‌ریم؟ ‫- اشتهات داره زیاد میشه.
‫ من دارم بزرگ میشم.
‫می‌دونم.
‫اینو می‌بینی؟
‫- ردپای کفشم رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫آه، فکر کنم به راه جدید نیاز داریم.
‫بابا.
‫اگه وقتی برگردیم هنوز اینجا باشه ‫می‌تونم نگه‌اش دارم؟
‫باشه. منصفانه‌اس.
‫یالا.
‫مخفیش نکن.
‫- برگرد. ‫- وای.
‫کابین بعد از برج ‫تاب می‌خورد.
‫مواظب تعادل خود باشید.
‫ ممنون که سوار واگن برقی پورتلند شدید.
‫موقع خروج و رد شدن از ریل ‫به هر دو طرف نگاه کنید.
‫سلام.
‫من بهش میگم ‫سکه استرس.
‫میذاری توی جیبت، ‫اگه استرس پیدا کردی
‫یا دوست یا خانواده‌ای داشته باشی ‫که توی دردسر افتاده باشن،
‫اونو بیرون می‌کشی ‫یه تلفن عموم پیدا می‌کنی
‫و به انتهای همون شماره ‫یه دونه یک اضافه می‌کنی.
‫- می‌تونم اینو بردارم؟ ‫- البته.
‫اون قفل اسلحه‌اس. ‫توی خشاب و گلنگدن میره.
‫جلوی شلیک کردن تصادفی ‫به آدمای رو می‌گیره.
‫به آدما وقت میده
‫قبل از انجام یه کار وحشتناک، ‫بهش فکر کنن.
‫- دراز یا بازم کوتاه؟ ‫- دراز.
‫بابا. ‫میشه از اینا بگیریم؟
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای یا لازم داری؟
‫هر دو.
‫"اگه شما یه کهنه سرباز هستید ‫که بخاطر استرس بعد از جنگ این قرص را مصرف می‌کنید
‫باید اینا رو بدونید."
‫به درد من می‌خوره.
‫زانیس.
‫پروزوزن.
‫تنها دفعه‌ای که بدون کابوس خوابیدم.
‫بقیه‌اش هم چیزای به درد نخور هستن.
‫اونا رو 2سال و 7 ماه و 28 روزه که نگرفتم.
‫- نمیشه یکم بیشتر واسه دکتر نقش بازی کنی؟ ‫- نمی‌خوام گیر بیوفتم.
‫اولش مثل آبنبات به آدم میدن.
‫بعدش مثل سگ تو افسار ‫باید بیوفتی دنبالشون.
‫خب ...
‫هر چی آوردی بیارش پیش من. ‫ازت می‌خرمش.
‫جفت‌پیوندی اسب دریایی.
‫اونا اول صبح عمل جفت‌پیوندی انجام میدن.
‫آهای؟
‫کسی اونجا نیست؟
‫آهای!
‫آهای؟
‫خطرناکه که سرباز رو جلوی شاه بذاری؟
‫تا زمانی که رخ رو داشته باشی، نه.
‫این تمرین نیست.
‫آره، این بالان.
‫برو.
‫هی. هی.
‫اونو گرفت.
‫- آروم باش. ‫- بلند شو.
‫آروم باش.
‫دستات رو ببر پشت سرت.
‫هی. آروم باش.
‫تکون نخور.
‫- چیزی داری که باهاش بهم صدمه بزنی؟ ‫- فقط یه دونه چاقو دارم.
‫کجا داشتی فرار می‌کردی؟
‫هان؟ ‫این بیرون تنهایی؟
‫دخترم باهامه.
‫تام، بیا بیرون.
‫پاشو.
‫- یالا. ‫- بابا؟
‫برو اونجا.
‫باهاشون همکاری کن. ‫ما کار اشتباهی نکردیم.
‫- باهاشون همکاری کن. ‫- ما نمی‌دونیم شما کی هستین یا اینجا چه خبره.
‫یالا.
‫بابا!
‫بابا؟
‫- بابا. ‫- میشه بهم بگی کجا زندگی می‌کنی؟
‫توی جنگل؟
‫باهام بیا پایین. باشه؟
‫می‌خوام همراه بابام برم.
‫خواهش می‌کنم. ‫می‌خوام همراه بابام برم.
‫- می‌دونم می‌خوای. ‫- خواهش می‌کنم. می‌خوام همراه بابام برم.
‫شاید بتونی با همراه بابات بری،
‫- ولی الآن باید به چندتا سوال جواب بدی. ‫- چرا ما رو دنبال کردی؟
‫باید بدونیم اینجا چه خبره.
‫- واسه فهمیدن به یه سگ نیاز داشتین؟ ‫- جنگل بزرگیه.
‫ازت می‌خوام یکم از پدرت ‫بهم بگی.
‫دائم الخمر یا قرص می‌خوره؟
‫یا چیزی که باعث بشه ‫عجیب رفتار کنه؟
‫اینجا اسلحه داریم؟ ‫یا چیزی که بشه باهاش به کسی صدمه زد؟
‫نه.
‫باشه. ‫چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫این همون جایی که ما وسایل و برگه‌های مهم‌مون رو ‫نگه میداریم.
‫یه لحظه.
‫ممنون.
‫می‌خوای همونجا بایستی؟
‫چیکار دارین می‌کنین؟
‫دارین یه تخته‌ی رویایی می‌سازیم.
‫کاغذهای رو می‌بُری ‫که مربوط به آینده‌ات باشن.
‫مثل، خونه‌ها، حیوانات خانگی ‫یا یه شغل.
‫چیزی که مورد علاقه‌ته.
‫مثلا من در آینده‌م ‫عشق می‌خوام، پس ...
‫یه چیزی که هر هفته انجامش میدیم ‫و یه راه جدید بهمون میده.
‫خب، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جایی بودم که نباید می‌بودم ‫پس منو آوردن اینجا.
‫خب، اونا فکر می‌کنن ‫جایی بودم که نباید می‌بودم.
‫باشه. ‫کجا بودی؟
‫با بابام، تو جنگل.
‫پس بی‌خانمان بودین؟
‫نه.
‫پس چرا باید توی جنگل زندگی کنین؟
‫خیلی‌خب، اگه خونه داشتی ‫پس چرا تو رو به اینجا آوردن؟
‫فقط متوجه نشدن که اونجا خونه‌مه.
‫پدرت الآن کجاس؟
‫فکر کنم یه جایی تو این ساختمون باشه. ‫میاد منو می‌بره.
‫تفنی، کسی رو می‌شناسی ‫که پدر و مادرشون اومده باشه دنبالشون؟
‫- نه. ‫- منم همینطور.
‫باید هر کدوم از دایره‌ها رو پُر کنی.
‫نباید علامت‌های دیگه‌ای بذاری ‫چون کامپیوتر این امتحان رو تصحیح می‌کنه.
‫و کامپیوتر نمیتونه فرق بین پُر کردن دایره ‫و تیک زدن رو بفهمه.
‫"دی."
‫"بی."
‫"سی."
‫"ای."
‫جواب‌هام رو واسه چی می‌خواین؟ ‫فکر می‌کنین معنی خاصی میده؟
‫شاید بتونه بهمون کمک کنه ‫چیزای بیشتری در مورد تو بدونیم.
‫می‌تونی از خودم بپرسی.
‫آره، ولی شاید نتونستی اونا رو ببینی.
‫ما مدرکی نداریم که به مدرسه رفته باشی. ‫که بهت خوندن رو یاد داده؟
‫بابام بهم یاد میده.
‫راستش یکم از جایی که باید باشی، جلوتری.
‫ولی مدرسه فقط چیزای درسی نیست، ‫مهارت‌های اجتماعی هم داره.
‫میشه الآن بابام رو ببینم؟
‫به هر کدوم از سوالات ‫جواب "درست یا غلط" بده.
‫صداش فعاله. ‫پس می‌تونی جوابت رو توی میکروفن بگی.
‫435تا سواله.
‫اگه نتونستی سوالی رو جواب بدی ‫سه ثانیه وقت داری
‫و بعد به سوال بعدی میره.
‫بیا.
‫خوش اومدین. ‫تست سه ثانیه دیگه آغاز میشه.
‫هر روز صبح با خوشحالی ‫و بدون استرس از خواب پامیشم.
‫درست.
‫ من از خوندن مطالب حوادث لذت می‌برم.
‫غلط.
‫روزای من پُر از چیزایی که ‫بهشون علاقه دارم.
‫درست.
‫من کابوس یا مشکل رویا دارم.
‫من در مورد چیزایی فکر می‌کنم ‫که بدتر از اون هستن که بشه در موردشون حرف زد.
‫اوضاع جوری که پیامبرها گفتن، پیش نمیره.
‫غلط.
‫ بنظر میرسه هیچکس ‫ منو نمی‌فهمه.
‫غلط.
‫- از زندگی با بابات احساس امنیت می‌کنی؟ ‫- بله.
‫دیدم که چادر شما مشترکه.
‫- تا حالا احساس بدی بهت دست نداده؟ ‫- نه.
‫- شبا اگه دو نفر باشی، گرم‌تره. ‫- آره.
‫- تا حالا کسی بدون اجازه‌ات ‫به بدنت دست زده؟ - نه.
‫لازم نداریم کسی نجات‌مون بده.
‫بابات باید یه خونه برات فراهم کنه
‫جایی که بشه توش زندگی کرد.
‫اینکارو کرده. ‫اینکارو می‌کنه.
‫جرم نیست که خونه نداشته باشی.
‫خیلی از آدما اینجورین.
‫ولی زندگی کردن تو یه جای عمومی، جرمه.
‫بابام هم داره ‫تست‌های مثل این انجام میده؟
‫می‌دونم کلی سوال داره
‫و تو اولین نفر نیستی ‫که با این تست مشکل داره.
‫باشه؟
‫اما سوال زیادی رو از دست دادی.
‫نمی‌خوام بر علیه‌ات استفاده بشه.
‫خیلی‌خب، درست یا غلط.
‫"من به دخترم افتخار می‌کنم."
‫درست.
‫واقعاً بچه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫و تربیتش کار بزرگی انجام دادی.
‫پس بیا تا جایی که می‌تونی ‫به این سوالات جواب بدیم.
‫"من یه بازیکن تیمی خیلی خوب هستم."
‫قبلاً بودم.
‫باشه.
‫بنظرم غیر ممکنه که زندگی درازی داشته باشم ‫و به تمام هدف‌هام برسم.
‫به بررسی تست‌های تو و تام
‫به این فکر کردیم که چه نوع حمایتی
‫بیشتر به درد شما دوتا می‌خوره.
‫ما مایلیم به همون زندگی قبل برگردیم.
‫ما یه انتخاب دیگه پیدا کردیم.
‫جنگل نیست.
‫ام، یه نوع خونه‌ی ویژه‌اس. ‫یه جورای مجزاست.
‫قانون یا دستوری نیست ‫که بگه نمی‌تونین اونجا زندگی کنین
‫چون یه نفر اجازه‌اش ور داده.
‫بازم ترافیک با خیابونا اومده.
‫اگه یه نگاه بندازین می‌دونین ...
‫پارک جنگلی کجاس؟
‫دقیقاً پشت سر ماست.
‫این آقای والتر‌ـه.
‫سلام، تام. ‫خوش اومدی.
‫سلام. ‫خوش اومدی.
‫واستون یکم خرید کردم.
‫و یکم گوشت هم واسه بعداً گذاشتم.
‫وقتی تو روزنامه در مورد شما خوندم ...
‫واقعاً نمی‌تونیم چجوری ازتون تشکر کنیم. ‫خیلی لطف کردین.
‫خب، خوشحالم که کمکی بکنم.
‫خیلی از مردم دوست دارن تصور کنن ‫که بتونن مثل شما زندگی کنن.
‫ام ...
‫خیلی‌خب.
‫خب، ممنون، بچه‌ها. ‫آه ...
‫یه هفته دیگه شما رو می‌بینم.
‫فردا روز درازی در پیش دارین. ‫پس میذارم استراحت کنین.
‫حس خوبیه که دوباره ‫باهم تنها شدیم.
‫آره.
‫باهات خوب رفتار کردن؟
‫خیلی واسم سخت بود ‫که ازت بی‌خبر باشم.
‫منم نگرانت بودم.
‫الآ« همچی فرق داره.
‫هنوزم می‌تونیم کارای خودمون رو بکنیم.
‫بیا تو.
‫بیا.
‫گرمکن مورد علاقه‌ات.
‫یه چیزی توی ذهنم سهت.
‫اونا گفتن یه نفر تو دیده،
‫و ...
‫اینجوری کمپ‌مون رو پیدا کردن.
‫من یه نفرو دیدم ‫ولی فکر نمی‌کردم اون منو دیده باشه.
‫اشتباه کردم.
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫می‌ترسیدم.
‫نمی‌خواستم کمپ‌مون رو ول کنیم. ‫خیلی خوب بود.
‫آره.
‫مدت زیادی اونجا موندیم.
‫اینجا مشکلی واسمون پیش نمیاد؟
‫تلاش خودمون رو می‌کنیم.
‫می‌تونیم این بیرون بخوابیم. ‫هیچکس متوجه نمیشه.
‫آره.
‫صبح بخیر.
‫نمی‌خواستم مزاحم صبحونه خوردن‌تون بشم.
‫امیدوارم بودم ‫بتونیم تو کارای درخت بهم کمک کنین.
‫تا حالا تراکتور سوار شدی؟
‫توی اصطبل کار نداری؟
‫آره، ولی نمی‌خوام فعلاً ‫تو رو به اونجا بفرستم.
‫اونا حیوانات گرونی هستن ‫و یکم تمرین لازم دارن.
‫ولی الآن تو کارای درخت‌ها ‫به کمک نیاز دارم.
‫از اونجاست که پول در میارم.
‫بده بیرون. ‫آره، یه دوزاده تای دیگه لازم دارم.
‫ما نمی‌خوایم یه همچین چیزی رو ‫به دست مشتری‌هامون تو کالیفرنیا بفرستیم.
‫از دیدن این خوشحال نمیشن.
‫یه سوراخ بزرگ توش داره. ‫بالاش هم پر از شاخه‌های کوچیکه.
‫یه خورده عجیبه ‫ولی ما فقط یه دونه شاخه اون بالا می‌خوایم.
‫نه. اونجا ...
‫اون یکی.
‫دقیقاً همونجایی که درخت تموم میشه.
‫اونجا رو باید بِبُری.
‫این وسایلی هستن ‫که به اداره‌مون اهدا شدن.
‫گرفتیش؟
‫ما چیز بیشتری نمی‌خوایم.
‫خب، شاید یه چیزی پیدا کردی ‫که به درد بخوره.
‫نظرتون در مورد اینجا چیه؟
‫خوبه.
‫اوه، برگه‌های ثبت‌نام تام ‫به مدرسه رو آوردم.
‫این قوانین مدرسه‌اس
‫می‌تونی بخونیش و متوجه‌اش بشی.
‫ولی دفعه بعدی امضا کرده ‫اونو می‌خوام.
‫و بعد می‌تونیم در مورد ‫گواهینامه‌ات صحبت کنیم.
‫این آخری رو یادت نره.
‫- حالا فشارش بده پایین. ‫- پایی؟
‫روبه جلو فشار بده.
‫گرفتمت. ‫عیبی نداره.
‫به پدال زدن ادامه بده.
‫- حاضری؟ ‫- آره، ولی دوچرخه یه وری میشه.
‫پس باید با وزن بدنت ‫تعادلش رو حفظ کنی.
‫پاتو روش بذار.
‫به جایی که می‌خوای بری ‫نگاه کن.
‫اونا یه طب سوزنی مجانی پیشنهاد کردن
‫و همچنین یه جای امن واسه صحبت کردن هست ‫که می‌تونین از دست سنگینی بدن‌تون راحت بشین.
‫این دفعه ازتون می‌خوام ‫بلند بشین، ...
‫و به کسی که تا حالا باهاش آشنا نشیدین ‫سلام کنین.
‫- سلام. ‫- حالتون چطوره؟
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫- از دیدنتون خوشحالم. ‫- سلام.
‫خیلی‌خب، می‌تونین بشینین.
‫امروز صبح یه گروه ویژه ...
‫این همه راه رو از کلمث فالز،
‫واسه یه رقص باشکوه، به اینجا اومدن ...
‫که پرستش خدا رو ...
‫با موزیک و رقص، جشن بگیرن.
‫
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- صبح بخیر.
‫سلام، بچه‌ها. ‫حالتون چطوره؟
‫خوشحالم که امروز صبح شما رو اینجا دیدم. ‫خیلی خوشگل شدین.
‫دوست دارین پرم رو امتحان کنین؟ ‫بفرما.
‫باید از کنار هم ردش کنی
‫و دوباره برشگردونی
‫و بالا و پایینش کنی.
‫- خوشحالم که دیدمت. ‫- یه 8 بازی باید انجامش بدی.
‫سلام. من کشیش اسپنسر هستم. ‫تازه به اینجا اومدین؟
‫- جدیدم. ‫- اوه، خیلی‌خب.
‫خیلی خوشحالم که امروز صبح ‫به اینجا اومدین.
‫ام، خوشحال می‌شیم ‫بازم برگردین.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب. آره. هر موقع خواستین به ما بپیوندین.
‫- بابا. ‫- بله؟
‫خدا قورباغه‌ها رو ساخته.
‫جدی؟
‫اینو می‌دونستی؟
‫کی میگه؟
‫این برگه.
‫"به عضویت فکر می‌کنین؟
‫"راه‌های زیادی واسه عضو شدن وجود داره.
‫"موزیک، رقص‌های عبادتی
‫"نجاری، کمپ گروه‌های دعا کننده
‫راک اند رول، شبکه‌های اجتماعی."
‫بخاطر این به اونجا رفتیم؟
‫ما بخاطر اینکه والتر ازمون خواست ‫به اونجا رفتیم.
‫اگه لباس بپوشی و روز تعطیل به اونجا بری
‫مردم فکر خوبی در موردت می‌کنن.
‫پس اینقدر در مورد زندگیمون ‫ازمون سوال بپرسن.
‫زندگی قبلی‌مون.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- این خرگوش توئئه؟
‫آره. ‫ندیدم که بره.
‫ازت می‌گیرمش.
‫چیزی نیست، اره برقی
‫آفرین دختر خوب. ‫ممنون.
‫آره.
‫هی. هی. هی.
‫دوست داره وقتی ناخون‌هاش رو کوتاه می‌کنم، در بره.
‫- چرا باید اینکارو بکنی؟ ‫- واسه نمایش.
‫واسه فور-اچ. می‌دونی؟
‫اف.اف.ای.
‫آینده کشاورزان آمریکا.
‫نمی‌دونم چیه.
‫خب، یه کلوبه
‫که توش در مورد کشاورزی و دامداری یاد می‌گیری.
‫می‌خوای در آینده این کارو بکنی؟ ‫کشاورزی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫ولی از تو کلوب بودن و این چیزا ‫خوشم میاد.
‫اهل این اطرافی؟
‫نه. تازه به اینجا اومدم.
‫اونجا.
‫این قراره خونه‌ی کوچیک من بشه.
‫سینک آشپزخونه‌ام اینجا میوفته.
‫پنجره‌ها اینجا.
‫می‌خوام وقتی ظرف می‌شورم ‫نگاه به اینجا باشه. خیلی خوشگله.
‫و اتاق خوابم. ‫یه نردبون کوچیک که به اتاق خوابم منتهی میشه.
‫شاید اره برقی رو هم با خودم بردم اونجا که بخوابه.
‫- می‌خوای اینجا زندگی کنی؟ ‫- آره.
‫کجا می‌خوای بذاریش؟
‫کلارادو یا شایدم اوتا.
‫راستش اون مادر اره برقی که اونجاست.
‫مثل همن.
‫هنوز زنده‌اس؟
‫آره، هنوز زنده‌اس.
‫اگه بخوای ‫می‌تونی بذاریش زمین.
‫بیا.
‫گوشاش خیلی نرمن.
‫آره، بخش مورد علاقه خودمم همینه.
‫اگه به خرگوش علاقه داری.. ‫باید به اون جلسه بیای. جلسه فور-اچ.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫تام!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫با یه پسری که ته جاده بود آشنا شدم. ‫داشتیم در مورد خرگوش باهم حرف می‌زدیم.
‫وقتش نبود که بهت خبر بدم. ‫یهویی اتفاق افتاد.
‫متأسفم که تو رو نگران خودم کردم.
‫اگه تلفن داشتی ‫می‌تونستم بهت زنگ بزنم.
‫همیشه می‌تونی بدون این چیزا ‫با بقیه ارتباط برقرار کنی.
‫فکر کنم خیلی واسمون آسون‌تر میشه ‫اگه خودمونو با اینجا وقف بدیم.
‫ما لباس اونا رو پوشیدیم. ‫توی خونه‌ی اونایم.
‫ما ...
‫غذای اونا رو می‌خوریم. ‫کار اونا رو انجام میدیم.
‫ما داریم خودمونو وقف میدیم.
‫تنها جایی که نباید توش دیده بشیم ‫این خونه‌اس.
‫هنوزم می‌تونیم فکرای خودمون رو انجام بدیم.
‫همونطور که خودت گفتی.
‫اگه بچه‌های توی مدرسه فکر کنن ‫من عجیب غریبم چی؟
‫طرز زندگی کردنم رو میگم.
‫قضاوت اونا چقدر واست مهمه؟
‫بنظرم خواهم فهمید.
‫یه گام به عقب بردارین.
‫خیلی‌خب. خرگوش‌تون رو اونجا نگه دارین.
‫یه قدم دیگه بیاین جلو.
‫لطفاً خرگوش‌تون رو روی میز بذارین.
‫خیلی‌خب.
‫خرگوش‌تونر و به سمت خودتون برگردونین.
‫دست چپ‌تون رو بردارین
‫و خرگوش رو جوری نگه دارین
‫که دست دیگه‌تون زیرش رو بگیره.
‫آره. ممنون. ‫ممنون.
‫حالا می‌تونین به آرومی اونا رو بذارین زمین.
‫خیلی خوبه.
‫گوشاش رو چک کنین.
‫خیلی‌خب. ‫حالا به تنفسش گوش بدین.
‫باید مطمن بشین صداش عادی و بی‌نقصه.
‫جوری که انگار گرفتی چیزی نداشته باشن. باشه؟
‫و در مورق معرفی ‫سعی کنید که صاف بایستین.
‫لبخند بزنین. ‫جوری که خوشحالین که اینجایین. باشه؟
‫یکم اعتماد به نفس عالیه.
‫خیلی خوبه، بچه‌ها.
‫سلام. ام ...
‫می‌خواستم چندتا برگه رو واست بیارم.
‫این تاریخ قرارت با دادگاست.
‫و فکر کردم بهتره از یه تلفن استفاده کنی.
‫مهمه که این چیزا رو قبول کنین ‫و نشون بده که مستقل هستین.
‫متوجه‌این؟
‫بله.
‫خیلی‌خب، دو هفته دیگه برمی‌گردم.
‫می‌تونین به اونجا برین
‫خیلی‌خب. ‫بعداً می‌بینم‌تون.
‫وسایلت رو جمع کن.
‫چیزی که لازم نداری رو نیار.
‫اونجا رو دوست داشتم.
‫اصلاً سعی خودتو کردی؟
‫کردم.
‫هان؟
‫بابا، سعیت رو کردی؟ ‫چون اینو نمی‌دونم.
‫اگه قوانین‌شون رو دنبال نمی‌کردیم ‫ما رو از هم جدا میکردن.
‫اونا متوجه نمیشن که ما از اونجا رفتیم؟
‫اگه خوش شانس باشیم ‫تا فردا نمی‌فهمن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو اونا رو با خودت آوردی؟
‫از وقتیکه که شما دوتا سوختین ‫تمام رنجرها به اینجا میان.
‫بس کن!
‫آی!
‫بذار ببینمش.
‫امم، زیاد عمیق نیست.
‫پاکش کن.
‫چرا داریم این کارو می‌کنیم؟
‫بابا، نباید اینجا باشیم.
‫وقتی شروع به سوار شدن کردن، سوار شو.
‫من میرم اون پشت.
‫ تمام مسافرین به بلیط مجزا نیاز دارن ...
‫عصر بخیر. ‫به اینجا خوش اومدین.
‫مایلم اول بهتون اطمینان بدم
‫که سفر ایمن، آرام و راحتی خواهید داشت.
‫ما اول به سیلم و بعد به آلبانی می‌رسیم.
‫بعد به یوجین و لستلی ‫و دانشگاه اوریگان.
‫مشکلی نداره یه نگاهی به مسافرهاتون بندازم؟
‫سلام. اوضاعت چطوره؟
‫خوبم.
‫- داری تنهایی سفر می‌کنی؟ ‫- بله.
‫- کارت شناسایی نداری؟ ‫- نه.
‫بنظر نمیاد یه شخص بالغ باشی. ‫خیلی جوون بنظر میرسی.
‫من 18 سالمه.
‫ازت می‌خوام از اتوبوس پیاده بشی ‫تا بتونیم به موقعیتت رسیدگی کنیم.
‫- کیفت رو بدار. از اتوبوس پیاده شو. ‫- بیخیال.
‫چی شده؟
‫بابا، هیچکس نمی‌تونه ما رو ببینه.
‫ما برای استراحت نگه میداریم.
‫تا ده دقیقه‌ی دیگه اینجا باشین. ‫ممنون.
‫بابا، اتوبوس داره میره.
‫ما برنمی‌گردیم. ‫ما برنمی‌گردیم.
‫چرا؟
‫بذار پاکش کنم.
‫اون زنه تو اتوبوس ازت چی پرسید؟
‫هیچی. ‫به زور متوجه من شد.
‫داشت کار خودش رو می‌کرد.
‫این جایی نیست که باید باشیم.
‫- یکم بخور. ‫- صدامو می‌شنوی؟
‫بخورش.
‫- هی، شمال میری؟ ‫- نه، آقا، نمیرم.
‫مسیرم مخالفه شماله.
‫نمی‌تونم مسئولیتش رو قبول کنم. ‫متأسفم.
‫- ما پول نداریم. ‫- جدی؟
‫میشه تا جایی ما رو برسونی؟
‫اگه بخوام شما رو برسونم ‫باید یه سری چیزا رو بدونم.
‫بذار یه دقیقه با اون بچه حرف بزنم.
‫بیا اینجا.
‫اگه توی دردسر افتادی ‫زمان خوبیه که من بگی.
‫من و بابام فقط می‌خوایم ‫ما رو برسونین.
‫بابات؟
‫فقط می‌خواتم بدونم ‫که دارم کار درستی انجام میدم.
‫همینکارو می‌کنی.
‫
‫مطمئن نیستم اون کلانتر ‫چرا اون بیرون بود.
‫ماریجونا الآن اینجا یه چیز قانونیه.
‫پس بخاطر اون نبوده.
‫ولی مردم اینجا ...
‫معتاد قرص هستن.
‫زندگی‌شون رو خراب می‌کنه.
‫خانواده‌شونم همینطوره.
‫ازدواج‌شون رو خراب می‌کنه.
‫خودم چند نفری رو سراغ دارم ‫که این بلا سرشون اومده.
‫
‫خب، به واشنگتون وارد شدیم.
‫آره، هر جایی شد وایستا.
‫- این همون میانبری هست که در موردش بهت گفتم. ‫- هی.
‫وقتشه پیاده بشیم.
‫- موفق باشی. ‫- ممنونم ازت.
‫خواهش می‌کنم.
‫خوشحال شدم باهاتون همراه شدم، بچه‌ها.
‫- همینطور ما. ‫- خداحافظ، ویلی نیلسون.
‫سعی کنین خیس نشین.
‫- خیلی‌خب، مواظب پات باش. ‫- ویلی دلش واستون تنگ میشه.
‫خداحافظ.
‫سرده.
‫ما توی ارتفاع بالایی هستیم.
‫انگشتام بی‌حس شدن.
‫تو گفتی یه سری کابین اینجاست.
‫واقعاً فکر کردم هست.
‫- کفشام خیس شدن. ‫- هان؟
‫کفشام خیش شدن.
‫جوراب اضافه داری؟
‫آره، توی کیفم هستن.
‫دستکشات رو بپوش.
‫می‌خوایم چیکار کنیم؟ ‫کجا میریم؟
‫به حرکت ادامه می‌دیم.
‫باید سریع حرکت کنیم.
‫بابا؟ ‫بابا.
‫میشه بشینیم؟
‫باید به ادامه بدیم.
‫خواهش می‌کنم یکم بشینیم.
‫- چیه؟ ‫- می‌خوام بشینم.
‫- نه. ‫- نمی‌تونم پنجه‌م رو حس کنم.
‫- نباید بشینی. نباید بشینی. یالا. ‫- من خستم. باید بشینم.
‫چاقو رو بذار زمین.
‫- ممنون، چاقو رو بذار زمین. ‫- می‌خوام کمک کنم.
‫چاقو رو بذار زمین.
‫دمای بدنت رو نگه میداره.
‫باهام بمون. ‫باهام بمون.
‫بابا، توی خواب یخ می‌زنیم؟
‫نه، تام.
‫از کجا می‌دونی؟
‫هی.
‫بابا. فکر می‌کنی خالیه؟
‫مور مورم میشه.
‫وقتی خون دوباره به راه میوفته. ‫اینجوری میشه.
‫چقدرن؟
‫سه تان.
‫واقعاً خوشمزه‌اس.
‫شاید بتونیم خونه‌ی خودمون رو این شکلی بسازیم.
‫یه خونه-درختی کوچولو چطوره؟
‫واسه ساختنش زمین نیاز نداری. ‫فقط یه دونه درخت.
‫آره.
‫دلت واسه چیزایی که توی مزرعه داشتیم ‫تنگ نشده؟
‫تو چی؟
‫اونا چیزا هیچوقت مال ما نمیشدن.
‫- نودل. ‫- نخود. نودل.
‫گوشت خشک شده.
‫شکلات.
‫- میشه وقتی برگشتی شطرنج بازی کنیم؟ ‫- آره.
‫تا قبل تاریکی هیزم جمع کن.
‫هی.
‫اون کبریت‌ها رو واسه آتیش درست کردن نگه دار.
‫زیاد طولش نمیدم.
‫رودخونه رو دنبال می‍کنم.
‫پایین صخره.
‫از اینجا تا اینجا.
‫آها.
‫همم.
‫- مطمئن شو که آب می‌خوری. ‫- باشه.
‫"شادی کردن واستون سخته؟
‫تا حالا احساس کردین از مردم فاصله دارین ‫یا ازشون جدا شدین؟
‫تو ساختن زندگی شاد ناتوانین؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫نه.
‫صدامو می‌شنوی؟ ‫بابا، صدامو می‌شنوی؟
‫هی! ‫وایسا!
‫واقعاً به کمک‌تون نیاز دارم. ‫بابام صدمه دیده.
‫- بیاتو، بیا تو. ‫- پیش دروخونه‌اس.
‫نگه‌اش دار، رفیق.
‫خیلی‌خب.
‫- سلام. چی شده؟ ‫- توی جنگل پیداش کردیم.
‫وضعیت بدی داره.
‫باشه. ‫بیارینش تو.
‫- خیلی‌خب. ‫- یالا.
‫نمی‌دونم. اون ... ‫اون باید به بیمارستان بره.
‫کسی واسه کمک اینجا نیست.
‫- نه. ‫- میشه به کسی زنگ نزدنی؟
‫میشه بذاریش زمین؟
‫حتی اگرم پول نداشته باشین ‫اونو درمان می‌کنن.
‫اون دوست نداره ازش سوال بپرسن.
‫توی دردسری چیزی افتادی؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫خواهش می‌کنم، نمیشه یه نفر ... ‫میشه خودمون از اون مراقبت کنیم؟
‫- آره. ‫- خواهش می‌کنم، بذار خودمون ازش مراقبت کنیم.
‫نگران نباش. ‫ترتیبش رو میدم. ‫همچی درست میشه.
‫- یکم آب بخور. ‫- لازم نیست به کسی زنگ بزنی.
‫الآن برمی‌گردم.
‫آروم.
‫مطمئنم سرت خیلی درد می‌کنه، مگه نه؟
‫آه ...
‫درد داری؟
‫اوهوم. ‫خیلی‌خب.
‫آروم باش. بذار ببینمش. ‫می‌خوام کفشت رو در بیارم.
‫دردت میاد.
‫یک، دو، سه.
‫آره، یه دونه‌اش رو انجام دادی.
‫حالا سرحال شدی.
‫درد حالیت می‌کنه ‫که هنوز نمُردی.
‫یادت میاد تو جنگل بودی؟
‫خوبی؟ ‫باهام بمون.
‫می‌دونی کجایی؟
‫روی یه مبل.
‫آره. ‫روی یه مبلی.
‫خبر خوب اینه که ندیدم ‫خونی از دماغت یا گوشت بیاد.
‫ولی این یکم طول می‌کشه.
‫بلین توی ارتش دکتر بوده
‫پس آدمی درستی بالا سرشه.
‫بابات هم توی ارتش بوده؟
‫بوده.
‫اون بیرون چی شد؟
‫ما گم شدیم.
‫می‌خواستین کجا برین؟
‫فکر نکنم می‌دونستیم کجا می‌خوایم بریم.
‫کجا زندگی می‌کنین ‫خونه‌تون کجاس؟
‫پیش پدرمم.
‫خب، تمیز و پانسمانش کردم.
‫یه خورده پوستش زخمی شده ‫و زمان می‌بره که خوب بشه.
‫که باعث عفونت میشه.
‫بدون اشعه ایکس نمیشه گفت ‫که امکان قطع پنجه‌اش وجود داره یا نه.
‫- می‌تونه راه بره؟ ‫- آره، می‌تونه راه بره.
‫وقتی که بالأخره پا شد ‫اینو واسه دردش بهش بدین.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چند روز دیگه میاد بهش سر میزنم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بیا، عزیزم.
‫اگه بابات کار بدی کرده ‫یا از دست کسی داره فرار میکنه،
‫واقعاً ازت می‌خوام بهم بگی.
‫چون آدمای اینجا دوست ندارن ‫توی دردسر بیوفتن.
‫از اونجور دردسرها نیست.
‫- یکم بخواب. ‫- باشه.
‫واقعاً متأسفم.
‫می‌دونم.
‫
‫- سلام. ‫- سلام.
‫
‫خیلی‌خب، اون یکی آر.وی رو بردیم بالا تپه.
‫ولی این یکی یکم شخصی تره.
‫به زودی از اینجا میریم.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی ‫می‌دونی کجا می‌تونی پیدام کنی.
‫ممنون.
‫زیاد اینجا نمی‌مونیم.
‫مشکلی نیست.
‫دوستش دارم.
‫می‌دونی این جعبه‌ها واسه چیه؟
‫- نه. ‫- زنبور رو توش نگه میداریم.
‫تا حالا داخل یه کندو رو دیدی؟
‫می‌خوای بهت نشون بدم؟
‫باشه، همونجا وایسا.
‫بذار یه چیزی واست بیارم.
‫- وقتی اینو برمیدارم، زنبورها بیرون میان. ‫- اوهوم
‫ولی اونا بهت صدمه نمی‌رسونن.
‫وقتی زنبور نیش میزنه، می‌میره. ‫پس نمی‌خوان بهت نیش بزنن.
‫می‌خوام بیان بیرون و روت بشینن.
‫و تو رو بشناسن.
‫خیلی خوبه که اعتماد ‫یه جعبه پُر از موجوداتی رو داشته باشی
‫که اگه بخوان قدرتش رو دارن که بیان بیرون ‫و تو رو بکشن.
‫پس خیلی برام ارزش داره که این اعتماد رو دارم.
‫- واسه بدست آوردنش خیلی تلاش کردم. ‫- امم.
‫یالا.
‫تقریباً یادش گرفتم.
‫ولی باختم.
‫یه جورایی مثل اسب آبی می‌مونه.
‫آره.
‫- حال بابات چطوره؟ ‫- خوبه.
‫سعی می‌کنه با چوب دستی راه بره.
‫آره، فکر نمی‌کردم به این زودیا پا بشه.
‫اون می‌خواد از اینجا بریم.
‫بنظرم اون داره سعی می‌کنه ‫راهی رو پیدا کنه که همچی رو درست کنه،
‫ولی الآن فقط گیر افتاده.
‫می‌دونی، دوستم بوریس، خیلی بهم کمک کرده.
‫بنظرم پدرت هم باید یکی از اینا داشته باشه.
‫وقتی کسی بی‌قراره می‌تونه تشخیص بده.
‫می‌تونه با ضربه زدن اونو از فکر و خیال در بیاره ‫و بهش کمک کنه.
‫همینکارو واسه من می‌کنه.
‫دوست دارم واسه چند روز اونو با خودت ببری.
‫هی.
‫
‫از دیدنت خوشحالم.
‫
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫
‫ممنون، عزیزم.
‫دیل، این تمام چیزی که دارم.
‫من و بابام می‌خوایم اینجا بمونیم.
‫میشه بگیریش؟
‫تا موقعی که بابات بهتر بشه ‫می‌تونین اون پایین بمونین.
‫اگه دوست دارین زمان زیادی رو اینجا بمونین
‫پول آب و گاز بیشتر نیاز دارین.
‫این کافیه؟
‫الآن نمی‌خوام پولت رو ببرم.
‫ما می‌خوام زمان بیشتری اینجا بمونیم.
‫باشه..
‫می‌تونم اینو به عنوان سپرده بردارم.
‫اونجا رو تا یه ماه دیگه اجاره نمیدم.
‫- ممنون. ‫- میشه اون یکی کیسه رو بیاری؟
‫دیل، واقعاً از زندگی در اینجا خوشم میاد.
‫همم.
‫دنبال هویج می‌گردم. ‫همون هویج‌های خشک.
‫واسه چیه؟
‫اونو واسه یه نفر میذارم ‫که توی جنگل زندگی می‌کنه.
‫چند سالیه که اونو ندیدم.
‫اما میدونم که عذاها رو برمیداره
‫چون وقتی برمی‌گردم کیسه همیشه خالیه.
‫این نشونه‌ی خوبیه. ‫چندتا پرتغال اونجا بنداز.
‫چند سااله که همین نقطه میذارمش.
‫تا حالا داخل یه کندو رو دیدی؟
‫باحاله، نه؟
‫اگه دستت رو روش بذاری.
‫می‌تونی گرمی کندو رو حس کنی.
‫یه آدم می‌تونه 500 تا از نیش‌هاشون رو تحمل کنه.
‫چشمات رو ببند.
‫باز کن.
‫دیدی؟ لازم نیست ازشون بترسی.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫خواهش می‌کنم، بگو.
‫من پول اینجا رو دادم ‫تا بتونیم اینجا بمونیم.
‫آره، کار درستی کردی.
‫اینجا رو اجاره کردم.
‫تا بتونیم اینجا زندگی کنیم.
‫
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫بابا، پات هنوز خوب نشده.
‫و نمیشه. ‫خوب نمیشه.
‫نمی‌خوام از اینجا برم.
‫دفعه قبلی نزدیک بود بمیری.
‫و اگه من تو رو پیدا نمی‌کردم، زنده نمی‌موندی.
‫این اتفاق دیگه نمیوفته.
‫این مردم، با ما فرقی ندارن.
‫آره، اونا با ما خیلی خوب بودن ‫ولی ما مجبوریم ...
‫تو مجبوری!
‫تو مجبوری. نه من.
‫هر مشکلی داری من اون مشکل رو ندارم.
‫می‌دونم.
‫بابا؟
‫می‌دونم اگه می‌تونستی می‌موندی.
‫اون مجبور بود بره.
‫«تـرجـمه از: عـرفـان notion» ‫em2ok@yahoo.com
‫مرجع دانلود فیلم سریال با لینک مستقیم ‫NightMovie.Co
‫